Uitstap naar de Maas

'k heb mijn wagen volgeladen, vol met ... ditmaal familie, en gaan samen genieten. We rijden door Petite-Chapelle langs het kerkje, gebouwd op de plek waar eens een kapel stond (ter ere van Maria). Het verhaal gaat zo:

Een boer zag eens zijn koe geknield met haar kop tussen de dorens. Hij wilde zijn dier bevrijden, maar daar had hij veel moeite mee, dus ging hij kijken waar zijn koe zo door geïmponeerd was en vond een houten mariabeeldje. Hij verstopte het bij zich thuis, maar de volgende dag was het verdwenen ! De boer vond het beeldje terug omdat de koe weer geknield zat bij de struiken. Hij nam het beeldje weer naar huis om het achter slot weg te bergen. De volgende dag was het beeldje opnieuw verdwenen en vond hij het terug op dezelfde manier als de vorige dagen, en daarom besloot hij een kapel te bouwen. Zo ontstond Petite-Chapelle op een hoogplateau. Hier woonden alleen rondtrekkende mensen. Het waren houtskoolbranders die hun hutje opbouwden bij hun werk. Het dorpje telt maar enkele huizen en een kleine, nu verlaten, douanepost. De vroegere bewoners hebben veel gesmokkeld. Pittig detail: tegenover de douane was een café en als je daar langs achteren buitenging, was je in Frankrijk, handig toch?

Wij rijden nu langs hagen. De weiden zijn vochtig en soms donker van de biezen. Het zijn de 'Rièzes'. Bomen hebben het er moeilijk om te groeien, maar zeldzame planten vind je er veel, zelfs vleesetende en orchideëen.

Na vijf kilometer komen we in Rocroi. De kinderen houden van de vestingen rond de stad. Zij klauteren naar boven en wanen zich ontdekkingsreizigers. Van hieruit heb je heerlijke vergezichten. Overal rondom bossen. De nuances van groen laten je vermoeden waar in de verre diepte de Maas vloeit, en daar gaan we heen. Een lange bochtige afdaling. Toen ik hier voor 't eerst kwam, werden smalle percelen langs de weg gerooid. Daardoor krijg je nu zo'n mooi zicht op het waterloopje dat in deze tijd van 't jaar goed gevuld zijn weg vindt over de rotsige ondergrond.

Ik weet dat achter dit bos de Vallée de Misère ligt. Hier in een streek waar alleen bossen zijn moesten de mensen, die de taxen van de stad niet konden betalen, een onderkomen vinden. Zij leefden, omringd door natuurlijke schoonheid, in grote miserie!

Even opletten. Na deze bocht, nee nog één, is een uitkijkpunt met mooi verzorgde parkeerplaats. De kinderen blijven nu aan mijn hand, want onder ons is de afdamming die deel uitmaakt van de electriciteitscentrale. Links daarvan, in het oksel van de bergen, ligt een stadje: Revin.

We rijden door een grijs voorstadje. En dan ligt daar de majestueuze Maas. Ik vertel hoe ik, in de hete zomer van vorig jaar, op die plek heb gezeten met mijn benen in het water, tenmidden van vele kleine visjes.

Erika

Revin: de Maas

Nog enkele foto's:

Uitkijkpunt

Electriciteitscentrale

Revin

klik op de foto om een grotere te bekijken

Maas

Wandeling

Maas

Hartelijk bedankt voor de goede ontvangst,het rijkelijk ontbijt met bioproducten, het lekkere eten.
Stijlvolle gastenkamers stralen de rust en het landelijk karakter van de omgeving uit!
Proficiat met jullie B&B, we voelen ons hier direkt thuis.
Chimay is een mooie groene bosrijke streek, een echt Mekka voor wie op zoek is naar rust en een stukje ongerepte natuur.

groetjes!

Martine, Agnes, Nancy, Freddy & Steven uit Brakel